وقتی بمیرم
لحظه هایم را
تکه تکه کنید.
در ابتدای زمین بمانید!
سهم خود،بردارید.
تلفظ شیرین تان مبارک!
مهربانانه
بوی تبر بر گردنم بیاو
از روی اجبار
اندازه قلم: A A
چیدمان:
رنگ قلم:
پس زمینه:
و آنها
در این دنیا
تکرار مکرر گناه و امید به بخشش
تنها فقط لاشه ای را که نام آدمیت برآن گذاشته اند را ارث برده اند ، بردوش میکشند از روی اجبار ...
حرامتان باد ثانیه هایی که دارید و دیگران آرزوی داشتن دارند ، اما ندارند و خفته اند از روی اجبار ...
---
؟؟
این شعر را خواندند (اعضا)
علی محمدی (23/12/1387),














