run in: 0start 0
run in: 0.028
نتيجه جستجو براي "عاشقانه با خدا پر محتوا" - تعداد نتايج: 50 - نمايش صفحه 1 از 5 صفحه


1. نام شعر: محتوا میشنکد قالب اشعارم را شاعر: عاکف-م

قلمم پر شده از
حس غزل بوی سرود
ورقم بوی سحر میدهد و رنگ کبود
واژه، عصیانگری حس مرا میفهمد
و من از رابطه ی دست
رسیدم بر رود
واژه جاری شده از
فاصله ی بود و نبود
تب رویش
به رگ واژه خزیدن دارد
بنویسم از عشق
محتوا میشنکد قالب اشعارم را ...
(ادامه شعر)

2. نام شعر: عاشقانه ها شاعر: سبحان صائمی(سکوت تنهایی)

چه عاشقانه است این روز های ابری...
چه عاشقانه است قدم زدن زیر باران غم تنهایی...
چه عاشقانه است شکفتن گل های اقاقیا...
چه عاشقانه است قدم زدن در سرزمین عشق...
و من
چه عاشقانه زیستن را دوست دارم...
عاشقانه لالایی گفتن را دوست دارم...
عاشقانه سرودن را دوست دارم...
عاشقانه نوشتن را دوست دارم...
عاشقانه اشک ریختن را...
عاشقانه خندیدن را دوست دارم...
دفتر عاشقانه ی من پر از کلمات زیبا در نثار
بهترین و عاشقانه ترین کسانم...
و من
عاشقانه می گِریَم...
عاشق ...
(ادامه شعر)

3. نام شعر: "من" انسان هستم شاعر: میکائل شریفی

*1
کس نمی داند که این "من" کیستم
معنی انسان شدن از چیستم
کس چه می داند که سنگینی "من"
قدر کاهی نیست ، "من" ، من نیستم
*2
زندگی ، بی محتوا بیهوده است
راه بن بستی ست ، "من" پیموده است
خوردن و خوابیدن و آن دیگری
جذب در انسان شدن از روده است
*3
زندگی! "من" نیمه ات طی کرده ام
مابقی ِ نیمه ات نی کرده ام
تا که فهمیدم که آن بیهوده بود
این یکی مشروط حی حی کرده ام
*4
"من" نگفتم دست در دستش کنم
زندگی را هست در پستش کنم
در چنین "من" بودن ِ بی محتوا
بی خودی دربست سر ...
(ادامه شعر)

4. نام شعر: محتوا در چرخه ی عشقت شتابم می دهد شاعر: عاکف-م

لجظه های بی تو بودن اضطرابم می دهد
یک جهان ِ آرزو در خواب، خوابم می دهد
ماه ِ من! امشب بتاب اینجا غریبی می کنم
"کودک احوالم" که دستان تو تابم می دهد
می رسم آیا به پابوس نگاه ِ مهر ِ تو
یا که عشقت درسهایی از سرابم می دهد؟
شوق یک لبخند زیبایت به وجد آرَد دلم
پرسشی دارم بگو: چشمت جوابم می دهد
التماس از رنگ و روی واژه هایم می چکد
محتوا در چرخه ی عشقت شتابم می دهد
لطف ِ بالاتر از این، هرگز ندیدم: ماه شب
در سکوت ِ برکه ی چشمم خطابم می دهد
می نویسم روی بر ...
(ادامه شعر)

5. نام شعر: پوچ درپيچ درهيچ... شاعر: سجادحسینی

آن شب ، هرچه گفتم شعرنشد...
نگاه كن مرا،
تو كم بوده ای 
لزومی نداشت دریا باشی
قطره بودنت را می سرودم
جنگل نبودی
باش آن درخت بی برگ تنها
تورا می سرودم
پس از آن دگر سرودی،
 به بهایت نسرودم
من در این محتوا پوست انداختم،
نشد كه نشد
باردیگر نگاهی از پشت پلكهایت
مرا میخواند
هركجا باشد،
از آن تو
آن مرموز نگاه بیشه وار
آن كس كه نگفت
طوقی از شریان ابدیت
به دور گردن احساسم
میكشید مرا
به ناباوری
به كوچه های بهت
به خلوت حزین اسب ها و رودها
به كب ...
(ادامه شعر)

6. نام شعر: عاشقانه شاعر: جمشید فتحی پور

آخرمرا کشت این نگاه عاشقانه
شد برفنا این دل زآه عاشقا نه
بادرد وغم باناله ها شددل هماوا
تا پا نها دم من براه عاشقانه
ای بیخبرازسوزوآه من کجایی
کن جلوه برمن درپگاه عاشقانه
رسواشدم تابرتوافکندم نگاهی
باشدمرابس این گناه عاشقانه
دیگربتنگ آمددلم ازاین جدایی
زین روزهاوسال وماه عاشقانه ...
(ادامه شعر)

7. نام شعر: آواز عاشقانه شاعر: فرشته رهنما

آواز عاشقانه
آغاز کن غزل را ، آغاز عاشقانه
خواندم شبی زحالم ، با ساز عاشقانه
بنگر به عمق جانم ، شوری است در نهانم
در لوح سینه دارم یک راز عاشقانه
در جستجوی یارم ، در دل چه بی قرارم
از شوق پر گشایم ، پرواز عاشقانه
سودی ندارد اینجا آه و نفیر تنها
شرط وصال باشد یک ناز عاشقانه
آواز دلنشینی با یاد یار خواندم
می نامم این غزل را ، آواز عاشقانه
فرشته رهنما – رها ...
(ادامه شعر)

8. نام شعر: گسست محتوا شاعر: عاکف-م

لباس کهنه ی شعرم غمی نو در بغل دارد
نمی بایدغم قالب، به سبکی که غزل دارد
لباس فاخر معنی به اندام سخن زیبد
طراوت خیزد از فکری که ذوقی ماحصل دارد
گسست محتوا را در سواد صفحه می بینم
امیدِ مو ندارد کس، طبیبی گر کچل دارد!
نه هر"نو" تازه گرداند ضمیر طبع مشتاقان
شراب کهنه تاثیری فزونتر از عسل دارد!
به وادی سخن باید "عمل آموز" می بودن
که روگردان نمیگردد به دل هر کس امل دارد
بنای فکر خود جانا تو وقف استواری کن
نباید خانه ای سازی که در زیرش گسل دارد
هنر ...
(ادامه شعر)

9. نام شعر: ۱۰۰) مردی به یاد تو پیوسته عاشق است شاعر: حسین ظهرابی

هر لحظه در کنار منی عاشقانه تر
با قلب عاشق و بدنی عاشقانه تر
بر التهاب سرخ تنت نقش می زند
هر روز طرح پیرهنی عاشقانه تر
از عادت حضور تو سرشار می شوم
بغض مرا که می شکنی عاشقانه تر
مردی به یاد تو پیوسته عاشق است
در خاطرم و جود زنی عاشقانه تر
تکرار شو حوالی دستان خسته ام
شاید مرا رقم بزنی عاشقانه تر ...
(ادامه شعر)

10. نام شعر: کفشی که تنگ است از قضا پایی نیاساید در آن شاعر: عاکف-م

در "قطره" جایی نیست تا دریا بیارامد در آن
کفشی که تنگ است از قضا پایی نیاساید در آن
"پیچیدگی"، خاصیت فکر هنرمندانه نیست
ذوق ِ مخاطب منتظر، شوق از فنون آید در آن
"مفهوم" اگر زاغی شود از شاخه روی شاخه ای
گم میشود قرقاول ِ تفسیر ما شاید در آن
وزن و ردیف و قافیه لازم وَ ملزوم هم اند
غافل نشو از محتوا مضمون خوش باید در آن
هر واژه شاید لانه ای، دست از چه داخل میکنی!
ماری مبادا تخم کفتر خورده می خوابد در آن
اینجا مکان عرضه ی محصول فکرست بی گمان
گندم نخ ...
(ادامه شعر)
صفحات ادامه نتايج:  1  2  3  4  5  >