شاعر:دلارام همتیان

مرهم زخم های كهنه ام ..
كنج لبان توست !..
بوسه نمی خواهم ..!
سخنی بگو

شاعر:ناصر رعیت نواز

مي توان غصه هارا راز کرد

پشت راز..مي توان خورشيد را خاموش کرد

مي توان خنديد...

و پشت خنده ها از هيچ گفت...

آري مي توان...

مي توان از خود

شاعر:حمید رضا سهرابی

می دانم پشیمانی !
چون از دیشب
باد به در می کوبد
پشت پنجره ها
دنبال روزنه ای می گردد
آمدی خوش آمدی !
حاجت در نبود
این دل خانه ی توست !
خودم شنیدم
به باد می گفت
پشیمانم

شاعر:عبدالعزیز نصرتی

می دونم یه روز تو هم ماهی می شی
می شی اونجوری که دوست داری بشی
می ری اونجا که خودت دلت می خواد
به همون دریا که عشقت می کشه ، راهی می شی
... می دونم حال و هوات عالی می شه
مطمئنم که یه روز ماهی می

شاعر:وحید نقیئی

در مدرسه گفتند، به خاطر بسپار
چیزی که نگفتند ، فراموش بدار
آسایش جان گرتوبخواهی ، زدلت
از یاد ببر،هرچه که اندوه

شاعر:صادق عماری

تو بیا
ترانه ای کن
من از این دنیا بیزارم
من از این هم همه ی تلخ بداندیش
از این رهگزران بیزارم
من از این گمشدشان در ره منزل
از این بیخردان
که به هر لحظه ی من میخندند
به تنفر، به اندازه ی هر

شاعر:میثم خزایی

شاعر:شراره انگالي

وقتی بمیرم
لحظه هایم را
تکه تکه کنید.
در ابتدای زمین بمانید!
سهم خود،بردارید.
تلفظ شیرین تان مبارک!
مهربانانه
بوی تبر بر گردنم بیاویزید.
سهم من
این

شاعر:محمدحسن چگنی زاده

آنجا که هر خیالی ، دامی نهفته دارد
معشوق بهر عاشق ، حرفی نگفته دارد
آنکس که در دل ِ شب ، شیرین ِ قصه هایش
با سوز و اشک و گریان ، چشمی نخفته دارد
گاهی که در هیاهو ، غافل ز ِ یار و ابرو
عاشق به

شاعر:رضا آسمان (ر.ص. آسمان )

دلتنگی هایم بوی نم گرفته
نمی دانم زیاد تلنبار شده یا احساس درونم آتش زده
به قلبکده ی سرخ امید
نمی دانم
نمی خواهم بدانم ، صبحی که بیدار شدم
روی بالش اشکهای گرم من بود
یا بغض فرو خورده ی تو . . .

شاعر:سمانه نوری

اگه ميخواي بگي باز از غم و غصه
صبر كن
حرفاتو كم كم بزن
غم هاتو نم نم ببار
تو اين كوير دلم
خشكي رو بيشتر

شاعر:امين(حسام) واحدي

شاعر:فهیمه اعظم

1)
حالا
که قرار نیست بمانی
لطف کن
نقابت را بر دار
سطر های سفید قلبم را پس بده
2)
عرض با تو بودنم
برای رسیدن
به چشمانت
چقدر
طولانیست

شاعر:علیمحمد پورحسن

خـرِ تو گذشته از من
پل من دیگه خرابه!!
کاش فقط یادت بمونه
دل یونجه ایم کبابه

شاعر:محمدرضا ناصری نژاد

به او گفتم دل غمگین من صحرا نمی ماند
و آن چشمان زیبایت گلم زیبا نمی ماند

به او گفتم دلم را کرده جادو چشم آهویت ولی این چشم آهویت چنین فردا نمی ماند

به اوگفتم که عشقمامیان عاشقان

شاعر:امین حبیبی هرگلان

شاعر:کورش شایان

در رقص می شوم
در پایِ آن بلوط
با نورِ تردِ ماه
وقتی ترانه را
پرواز می دهد
حتی پس از طلوع
من با تو سرخوشم
خود را به پایِ تو
دیوانه می کُشم
دیشب چراغمان
با فوتِ آسمان
در خواب دل سپرد
بویِ

شاعر:علی عبداللهی

تو مي داني دلم تنهاست ؟
دل من مثل تو تنهاست
تو مي داني ميان ما
هرز گاهي سكوت چشم من پيداست ؟
تو در آغوش من هستي
برايت ساده مي ميرم
مرا آواره اي كردي
كه بي تو خسته مي مانم
تو از ابراز احساسي

شاعر:مجتبی امینی

درست میگن چشمای تو خمارِ
لبای تو به سرخی انارِ
گیسوای بلند و نازنینت
به ظلمت شبای خیلی تارِ
صورت خشگل و قشنگِ ماهت
مثل روزای اول بهارِ
درست میگن دلت یه دریا نورِ
یا حرفاشون فقط واسم

شاعر:موسی منصوری

شاعر:محمد طاها زارع

دوستی می گفت:تندیسی ساخته ام
چون توسخت در برابر سختی ها
وآرام در برابر تلاطم ها!
حال بنگر
تندیسی شده ام ازجنس صراحی
که به هر سلامت گفتنی
بر خود می شکنم و
می

شاعر:شهپر میثاق فر

شاعر:الهام نامداری

شاعر: فریبا زلالی

پیر مردی توی کوچه
نشسته بود
انار دانه می کرد
کفشهایش پاره
بیژامه اش خاکی

موی سرش ریخته بود
پسرش از شهر می آمد
همسرش رفته بود رحمت خدا
پیر مرد تنها بود
دانه های انارش

شاعر:علی دهقان حیران

پاییز را بهانه کردی
باران گرفت
از ابرهای نگاهم
و من
هزار سال گریستم
تنها
بی تو
زمستان آمد
با برفهایی تن سوز
غمهایی دلگیر
اندوههایی

شاعر:فرامرز نظرپور

مرغ باغ گل به ایران پر گرفت
آشیانه بر لب کوثر گرفت
انقلاب ما ضریحش نور،چون
جان تازه را دوباره سر گرفت
در ظلام شب گلی روئید گل
کاان خمینی را لفب رهبر گرفت
انقلابش انفجار نور بود
مرشدش

شاعر:جعفر فولادفر

شب( نیز)
تنهایی مرا نمی پوشاند
شب پشت تنهایی من
خیمه زده
و از تنهایی من
وحشت دارد
و من در انبوه
تن های تنها
تنهای

شاعر:داود زرین رود

شاعر:آیناز اکبری

تاب می خورد نگاهم
از سقف
خورشید را می بینم...
که از کنار شقیقه ات طلوع می کند
و من آنچنان نظر کرده ام
بر چین های پیشانی ات
که عمق افکارم را
هیچکس نمی داند !
تو لبخند می

شاعر:مسعود مرادی

شعله خاكسترشد وخاكسترش بربارفت
داد دل را بر غم بيداد رفت
مرغ عشق بگسسته بندازدام سينه ايدريغ
درهواي مهرورزي پركشيد آزاد رفت
آنچه بودش درزمانه از همه

شاعر:پژند محرر صفايي

در آستانه ی شادی ، دل جهان می زد
میان زیر و بم سرد شب ، زمان می زد
درون سینه ی لبریز عشقمان قلبی ...
شکسته با تپشی گرم ، بی گمان می زد
سکوت خسته ی غم لابه لای چشم زمین...
به روشنایی یک برق آسمان می

شاعر:طاهره تختی (نسیم)

به باغی دوموری سخن می نمود
که این خانه ماراچرادخمه هست؟
عمارت بودخانه زنبوررا
چه سری زخلقت بوداین نشست؟
یکی مثل مادرتلاشی مزید
یکی فارغ ازغم که داءم چومست
سزد این که ارباب

شاعر:اعتماداسدزاده

کنار پیچ خیابان زنی که ناباور
نشسته.سفره ی شعرش پر از هوای سفر

و یک غزل که به آخر رسید و شد بن بست
شبیه کوچه ی بیمار،کور،لال و کر

نگاه کودکیش در پی نگاهی سرخ
و روزهای قشنگی که بود ابری و تر

شاعر:مریم وزیری

زندگي خوب و شيرين است
يك حبه قند است كه با آن چاي مي نوشم
خانه اي كوچك و پر از مهر و محبت
هواي باراني و تماشاي شهر و آدمها
يك كتاب خوب و شعري زيبا
دامن طبيعت و گل و سبزه و درخت
صبوري رودخانه

شاعر:اميد شجاعي

باز این قلم بهانه نوشتن گرفت
باز دل درون سینه ام طبل رسوایی می زند
دوباره رسوای زمانه می شوم
قلم، این بار کمی آهسته تر بنویس
دل، کمی عاقل شو
قلم در پیشانی سرد کاغذ چنین جواب می دهد
قلمی که

شاعر:نوید باستانی

گُناهت خیلی سنگینه
ولی چشمامُ میبندم
نَه این که فکر کنی با تو
دوباره گرم میخندم
دیگه مُردی تو احساسم
به حسِ تازه عادت کن
همیشه فاصله هارو
کنارِ من رعایت کن
یادت باشهِ یهِ دیوارِ
میونِ

شاعر:حمیدرضا عاشوری

دوش دیدم رخ یار
پس دیوار
گشتم شاد
بودم بیمار
شدم درمان
با لحظه

شاعر:علي حسيني مقدم

شرح آزار تورا شعر و غزل هاست هنوز
اثرپای تو بر قلب هـویداست هـنوز
زفـراق رخ چون ماه تو ای قبله ی دل
نگرازاوج که این د یده چو دریاست هـنوز
زره هـد یه فدا بر تو دل بی مقـدار
گرچه

شاعر:مجید مبلّغ ناصری

شاعر:فرزاد شاکریان

بی غصه غزل نوشتن از تو هنر است
بوسیدن احساس تو اوج خطر است
حیرانی من بر تو که دنیای منی
بر سنگی قلبت عملی بی ثمر است
دوران من و عشق من اینگونه گذشت
شک نیست که محبوبیتت در گذر است
از یاد مبر

شاعر:یاسمن جبارپور

شاعر:عرفان قاسمي

چون خاک رهت باید،افتاده شوم شاید
چون سرو برآرم سر،در عالم شیدایی
مجنون تو ای لیلا،جان از کف خود داده
رحمی بنما او را،هرچند که

شاعر:امین یگانه(پریشان)

شاعر:هاجرسلیمانی مقدم

در کوچه باغ خانه ی ما... نسیم می وزد
ولی چرا نسیمش ...زیبا نیست...؟
شاید نسیم نیست ...طوفانیست...سخت وسرد...
خیلی سرد!!
یعنی این طوفان اول ویرانیست....؟؟
آن روز که همه بر محشر حاضرند

شاعر:وفائی

هوالمحبوب
شب هنگام بود
یادم می آید
می پیچید در کوچه مان
عطر یاس کبود
و نسیمی که دلش گرفته بود
از حوالی جنوب می وزید
می خزید برگ اقاقیا
بر در قفل اتاقی
که در آن
من،
گاه گدار،
نمازی می

شاعر:شادی حیدری

شاعر:سارا فرخانی

به نام خدا
آنقدر غافل شده ایم
که زمین از غفلت ما...
تنش می لرزد!
لرزش زمین
برای ما
که بضاعت نداریم!
گران تمام می شود!
90/11/16

شاعر:علیرضا نجفی

من
می میرم؟!
آری
اما امروز چشمانِ گرسنه ام
بر پُریِ دست هایی بود
که به سختی هم
از جیب ها بیرون نمی آمدند.
به کودکان فقرمی گویم:
روزنامه ای بر جسدم نهید
تا خوب

شاعر:امیرموسویان (ا.م.غروب)

شاعر:سید سامع ابراهیمی مقدم

شاعر:اعظم ‍‍‍‍‍‍‍‍‍‍‍‍‍‍پٰٰٰٰٰٔردل

شدم پردل وپرجرات
نمی ترسم من ازروز قیامت
که هست ازدوریت
هرروزمن ِروز

شاعر:عبدالبصیر کریمی

شاعر:محمد مصطفایی

در این دخمه تاریک چقدر تنها هستم ،
هیچ فریادرسی ندارم مثل غروب دلگیر و نفسگیر دلم گرفته .
درد دلهایم را با دلم در میان میگذارم
، او که خود پر از درد است چگونه درد هایم را میشنود !
دلم گرفته

شاعر:سروش محمودي

سالها گذشت
ومن سالهاست در ميان
فاصله ها گم شده ام
عشق را

عاطفه را
روح را گم كرده ام
وامروز دوستي دارم به وسعت دريا

مدتهاست در او گم شده ام
روحش بر من غلبه

شاعر:رويا محمدي

غم اگر بگذارد امشب
تا سحر شادی کنم
قید از دل بگسلم
احساس ازادی کنم
دیده را از نو بشویم
جور دیگر بنگرم
زین خرابستان بکوچم
عزم ابادی کنم
غم اگر بگذارد این بار
از تو هم خواهم گذشت
ترک عشق و

شاعر:جهانبخش مرشدی

دیدم به خواب شبی که مرا در کفن انداختنم
از گلشن وجود بریدند در لجن انداختنم...
از ترسِ نگاشان زبان لال شد،گوشم بِدِرازید
آنقدر خواندند به گوشم که در سخن انداختنم
گفتم که خدا بِپرستم،گنهی نیست

شاعر:جواد اسدی

مي روم شايد توانم دوريت پر پر كنم
شايد از بهر دلم يك جفت كفتر پر دهم
شايد از بهر دلت صدها قناري سر دهم
چه صدايي بودي...
از براي دل پژمرده من
گر دلم را به نوازش بردي
يا كه از شرم به آغوش بردي

شاعر:مریم صالحی

وقتی فاصله، راه را بر من بسته است
وقتی مادر قلبم را در نگرانی اسیر کرده
دیگر زاریم برای رهایی
رویای از دست رفتنِ پاییز شده است
خاک می خواهم
خاک
تن که روزی بجای تو
به خاک خواهم داد
و تو که مرا

شاعر:آذین ساداتی

غصه خودش غم میخوره به حالم
نمونده جـز یاد تو در خیالم
تـمومه زندگیم بـهونهٔ توسـت
به یاد تو مثاله نـی بـنالم
شراب و شـهد آشنائیه تو
خیال پوچه با وفائیهٔ تو
منو اسیر شهر غصه ها کرد
دلم

شاعر:مجتبی ترک زبان

شاعر:شبنم علیدوست

شاعر:جواد بروجردی

تا کی نرانی بر زبان
ناگفته ها، ننوشته ها
با نـقطه چـینی بر جبـین
حرفی به هر پلکت سوار
دالی به راست، میمی به چـپ
دانـم نمی بـینی ! ولـی...
آیـینـه ای بشـکسـته ام
هر تکه ام تصویر

شاعر:رضا باقری فرد

شاعر:عسل

لبخند تو برای قلبم
لطیف تر از شکفتن شقایق بود
دلپذیرتر از تولد یک پروانه
لبخند تو شکوهمند بود
چون افتتاح خورشید
در ضیافتِ طلوع
پاینده باد در صدفِ گوهرین لبانت
مرواریدِ تابناک

شاعر:مرتضی عزیزی

شاعر:حميد نجف

آخرین شعر مرا یادت هست؟؟؟؟
یاد داری که در آن لحظه ی دلگیر وداع... تو چه گفتی و چه شد؟
بخدا گر تو نبودی آنروز ... من نبودم اکنون
بخدا حرف تو آنروز مرا...
در ضمیر دل تنها بنشست تا بمانم و بخوانم از

شاعر:محسن کاظمی

یک سو منم – و سوی دگر تو، که میروی
بختم عدو ،عدوی دگر تو، که میروی
این عشق سکه وار دو رو و دو نقش داشت
یک رو منم و روی دگر تو که میروی
بین فراق و وصل ،دو تا موی فاصله ست
یک مو منم و موی دگر تو که

شاعر:حمید رضا کریمی پیرکوهی

راه ما را سراسر خار گرفته است
گلهای راه ما پنهان اند
عشقی سرد در آن سوی ما
در قلب جاده است
جاده آزرده
چشمان بی تاب
نفسها تندتند
در میان

شاعر:لقمان اندوزی (پریشان)

بهترین بهانه
تو را شناختم و ندانستم به یک نگاه
چگونه ز آتش چشمانت دلم پر از شراره شد
در واپسین لحظه های عمر سراسر باخته ام
از نگاهت جان دوید و در زبانت ترانه شد
این باغ خزان زده و بی برگ

شاعر:هومان خورشاد

خاطراتــ را،
باد و آتــش
نتوان از یاد بٌـــرد
این ذهن من است
که گر بیرحمـــ شود
زائل میشود
میدهد به باد خاطراتت را
میکند خاکستر یادت

شاعر:مهسا گودرزی

آنچه به نشانی خودم برایت می نویسم،ازجنس من است،و من از این جنسم.
هر چه غیر از این دیدی و خواندی ـضروری هم نمی دانم بگویم:ـمن نیستم/چون از جنس من نیست.
من و تو از خون همیم،پس خودمان را بهتر از

شاعر:سید محمد جواد حسینی

وقتی وا میکنی چشماتو به دنیا
وقتی گریون میشه اون چشمای زیبا
وقتی بی کسی و غم میاد سراغت
وقتی شب میشه و سویی نداره نور چراغت
وقتی میگیره دلت وقتی میلرزه صدات
وقتی تنها میشی و گم میشن خاطره

شاعر:حسن خوشرو

مردی که پشت شیشه ها را رنگ میکند
با ذهن شک گریز مردم جنگ میکند
میترسد از پریدن پلکی که بسته شد
از ترس این مبارزه نیرنگ میکند
شاید که سایه ای گذشت و باخبر شدیم
آن سایه ای که خلق مارا تنگ

شاعر:یوسف افشین

شاعر:رضا میری

روی سخنم با شما همه است و خواهش میکنم همه بخوانید
شما که خیلی هایتان می خواستید همین حرف را بزنید
من به جایتان می گویم .
......................
من نه آنم که چو نانم دادي
نان تو پس دهمت باز به ناني

شاعر:اشکان آصف

در انتظار بودم که بشنوم سوالی
نگاهِ تو به من گفت چقدربی خیالی
مرابگو که عمری تمامِ من تو بودی
چه زود رفتی اما بدون قیل وقالی
حباب بودی انگار، میان دستهایم
سقوط کردی اما، به وسعت چگالی
ته

شاعر:نادیا پوریوسف

در بی تفاوتی زندگیمان
از پشت پنجره دیدیم، خوب بازی می کردی
بویی آمد
هوس بازی آورد
کوچه هم که خالی
با شما بازی بازی...
تا پایمان به کوچه رسید، با دل ما چنگ زدی
به هرچه که داشتیم چنگ

شاعر:صابر مرتضایی

نمی دانم چرا حیرانی،ای دل ای دل
به مثل بید لرزانی، ای دل ای دل
گمانم تیر عشق خورده به قلبت
کزین رو خون چکانی،ای دل ای

شاعر:رووف خاشعی زاده

دفترم رنگیست
اما
شعرهایم سیاه و سپیدند
شعرهای سیاهم
محتاج روزند
باید شسته شوند
باید از نو نوشته شوند
شعرهای سپیدم
ساده و روشنند
مثل آب
مثل بلور
زلال مثل شبنم
مثل قطره اشک

بعضی شعر

شاعر:اسد اله تیزفهم

نوشتم دفتری از روی احساس
ورق ها زدم به یاد اون ایام حساس
ایامی که بود خوشی این دل من
من دل بند تو تو دلگیر از دل من
نگاه هایی که میکردیم به هم از روی احساس
ان دیدار هایی که بود برامون حساس
ولی

شاعر:ارمین عرفانی

شاعر:ابولفضل بلغندر(ا.ب.پاشا)

شاعر:هوشنگ هوشنگي

ادم ان نیست که بیند رخ عذرای تورا
مشود در عطش دیدن تو بی تو فنا
چون زلیخا همه از اتش بینایی تو
کاسه بردست شدند و همگی خوار و گدا
خواب رفت از همه کس در شب یلدای سرشک
تا که امد به نسیم سحری باد

شاعر:محمد صادق عبدالهی

يك شب به كويت مي رسم دانم كه در وا مي كني
دانم كه حس خويش را هر لحظه حاشا مي كني
من از منيت هاي من تو از تو بودنهاي خود
شايد كه روزي عشق را در (( حلقه ما )) مي كني
با من نه صلح آيي كنون ، جنگيست هر

شاعر:مجتبی بناگر

در کوچه ای دالانی
من آمدم مهمانی
کوچه پر از عطر یاس
با دیواری سیمانی
بر روی دیوار آن
پر چینی از برگ سبز
گویا که این طبیعت
در کوچه ای شده سبز
بر درب هر خانه ای
می بینم من حلقه ای
حلقه ای

شاعر:حمیده رشید نژاد

من از این شب، شبِ کابوسِ خدا می‌ترسم
از هجومِ غمِ ملموسِ خدا می‌ترسم
کوچه‌ها روشن و شادند ولی می‌دانی؟
از غروبِ دلِ فانوسِ خدا می‌ترسم
از کلاغانِ رها واهمه‌ای نیست، نترس
من از این

شاعر:مرتضی قاسمی

گل واژه ی هر چکاوکش نام من است...
الحق که دلیل هر تبسمش یاد من است...
صد بار،با هر تپش قلب،از عمق وجود...
گفتا که دلیل زنده بودنش عشق من

شاعر:سید علیرضا دادگر حسینی

شاعر:مهدیه فیروزی

به تماشاي تو ميام
تا شايد يادم بياري
تا شايد منو دوباره
توي انزوا نذاري
به تماشاي تو ميام
با وجود اينكه كوري
آره من اينو ميدونم
كه ديگه ازم تو دوري
ميدونم كه خيلي وقته
جامو خيلي ها

شاعر:فیاض حسن علیزاده